Lezing met Kristine von Soden: Schrijven aan zee, in ballingschap na 1933

"De wereld eindigt hier rustiger", zei Bertolt Brecht over zijn toevluchtsoord op het Deense eiland Funen. Nergens was hij productiever dan in het voormalige vissersdorp Skovbostrand bij de oude zeevaardersstad Svendborg.

Slechts weinigen van hen die uit Hitlers Duitsland waren verdreven, slaagden er echter in om voet aan de grond te krijgen en nieuwe contacten te leggen in hun gedwongen ballingschap. Beroofd van hun publicatiemogelijkheden en lezerspubliek, leden velen onder extreem isolement en financiële ontberingen, maar tegelijkertijd vonden ze innerlijke stabiliteit in de schoonheid van de zee en werden ze geïnspireerd om te schrijven door de aura van plaatsen zoals Oostende in Vlaanderen, Ibiza of de kusten van Italië.

Aan de hand van geselecteerde brieven, gedichten en prozastukken van onder andere Bertolt Brecht, Irmgard Keun, Rose Ausländer, Walter Benjamin en Else Lasker-Schüler schetst schrijfster en ballingschaponderzoekster Dr. Kristine von Soden een levendig beeld van die tijd - met veel facetten en details die al lang vergeten zijn.