De historische stadswallen van Boizenburg werden waarschijnlijk in de 12e eeuw gebouwd. Ze dienden ter bescherming van de nieuw ontwikkelde stad aan de rivier de Boize. Meer dan 45 bruggen over de gracht gaven de stad de bijnaam "Klein Venetië van het Noorden".
Drie eeuwen eerder bouwden de Slaven al een laaglandburcht met een slotgracht, aarden wal en houten palissaden in wat toen de Fürstengarten was om de handelsroute van het Harzgebergte naar het Oostzeegebied te bewaken, die destijds dwars door het centrum van de huidige stad liep. De stadswallen, die vandaag de dag nog steeds zichtbaar zijn, werden gebouwd in de 12e eeuw en omringen de historische oude stad. Ze bestaan uit een centrale omwalling, die aan beide kanten wordt omringd door grachten, en een binnen- en buitenomwalling. De vele kleine vakwerkhuizen, die direct aan de binnenkant van de twee grachten in de richting van het stadscentrum werden gebouwd, zijn met de centrale vestingmuur verbonden door meer dan 45 bruggen. Ze karakteriseren vandaag de dag nog steeds het stadsbeeld en hebben de stad de bijnaam "Klein Venetië van het Noorden" gegeven. Het kleine "Wallpavillon", een zeshoekig vakwerkgebouw dat op houten palen staat en wordt bekroond met een morgenster, is bijzonder charmant. Aan het eind van de 19e eeuw werd de hele lengte van de centrale vestingmuur beplant met lindebomen aan beide zijden, die vandaag de dag zijn uitgegroeid tot statige exemplaren. De lindenlaan op de Kurzer Wall zou al sinds 1789 bestaan.
