MV Locals - Birte Frenssen

Twee jaar is er gewerkt aan een romantische kapel en het herontwerp van de galerie, die beide zijn geïntegreerd in het Pommerse Staatsmuseum. Nu is het eindelijk klaar. Bezoekers kunnen nu de nieuwe permanente tentoonstelling over Caspar David Friedrich (1774–1840) binnengaan via een soort „luchtsluis“, zoals Frenssen het zegt. 

Op het eerste gezicht bestaat deze luchtsluis gewoon uit een heel donkere kamer. Maar wanneer de twee metershoge schermen aan het einde van de kamer oplichten en weerscènes boven zee afspelen, begeleid door achtergrondmuziek, trekt de sfeer de bezoeker uit het alledaagse leven en in de wereld van de beroemde schilder.

„Ad Lumen“ (naar het licht), is de naam van het indrukwekkende kunstwerk dat bedoeld is om Caspar David Friedrichs kijk op de natuur over te brengen op bezoekers. Een blik die nooit alleen de oppervlakte raakt, maar de diepte ingaat. Zijn blik in het oneindige.  

Op de dag van de opening loopt Frenssen met een alert oog door de tentoonstelling. Waar kan het nog beter? Hoe reageren bezoekers? De Caspar David Friedrich-expert is een energieke vrouw die nauwelijks lijkt te merken hoeveel uren ze de afgelopen maanden heeft gewerkt. Maar ze heeft ook tijd nodig om haar batterijen op te laden. En die neemt ze bijvoorbeeld als ze met haar slanke Engelse zeekajak over de golven peddelt in Mecklenburg-Vorpommern. „Het is een ongelooflijke vrijheid,“ zegt Frenssen. Soms wordt ze vergezeld, maar vaak geniet ze van de rust als ze alleen in haar kajak onderweg is.

De 58-jarige Frenssen groeide op in Husum, direct aan de Noordzee. Als kind ging ze al met haar oom het water in, zelfs in ruigere omstandigheden. Sindsdien houdt ze van golven in elke vorm, zegt Frenssen met een ondeugende grijns. En daarom ligt haar huis in Greifswald ook direct aan het water, aan de rivier de Ryck. Het boothuis ligt op slechts vijf minuten afstand.

Het water is echter niet de enige plek waar Birte Frenssen rust vindt. Ze verruilt haar plaats in de kajak graag voor een gezellig plekje in het „Café Getrud“, dat op slechts een paar honderd meter van het Pommers Staatsmuseum ligt.

Als ze hier pauzeert, hoeft ze helemaal niet van gedachten te veranderen. Want in het café draait het ook allemaal om kunst. De naamgenoot is immers de Greifswaldse schilderes Gertrud Berger, wier werken in de eetzaal hangen - samen met informatie over haar leven. Deze plek is bedoeld als een interactieve plek van culturele herinnering.

Frenssen, die met een kopje thee in haar hand uit het raam kijkt, ondersteunt dit idee graag. In de richting van de nabijgelegen St. Nikolai-kathedraal, waar zich een andere favoriete plek van de kunsthistorica bevindt. De orgelbank. Als ze daar in de galerie zit, dicht tegen haar man aangeleund, is ze helemaal één met zichzelf.

Frank Dittmer was hier 20 jaar lang de organist. Tegenwoordig werkt hij als professor kerkmuziek met als specialisatie koordirectie aan de universiteit van Greifswald. De twee hebben samen twee kinderen. Een 24-jarige zoon die rechten studeert. En een 26-jarige dochter, die blijkbaar dezelfde interesses heeft als haar moeder - haar vakken: eerst kunstgeschiedenis, nu geschiedenis.

„Kunst heeft altijd in me gezeten," zegt Frenssen. Ze had ook kunnen denken dat ze communicatieontwerper zou worden. Maar na haar middelbare school koos ze voor kunstgeschiedenis. Deels omdat ze als tiener al geïnteresseerd was in geschiedenis. Ze wilde nooit naar de universiteit of onderzoek doen. Het is de praktische kant van haar baan als curator waar ze tot op de dag van vandaag van houdt: "Ik heb meerdere beroepen in één. Ik ben binnenhuisarchitect, journalist, museumdirecteur en boekontwerper. Ik vind dat geweldig.“ 

Maar Birte Frenssen heeft nog een wens: als ze met pensioen gaat, wil ze graag kinderboeken illustreren.